Puściliśmy konie luzem. Pogoda była przepiękna, zapowiadało się ciepłe popołudnie.
- Nie boisz się jeździć na nim w teren? - spytałem siadając w cieniu drzewa.
- Nie, czemu miałabym się bać?
- Myślałem, że.. No wiesz.. Macie problemy z zaufaniem, ale widzę, że sobie dobrze radzicie... Alexandro.. O co chodzi? Chciałbym Wam pomóc, ale jak nie znam sytuacji to... Przykro mi, ale nie zdziałam zbyt wiele...
Naprawdę chciałem pomóc, samą Alexandrę lubiłem. Nie cierpię jak widzę, że ktoś boi się swojego wierzchowca, a w tej sytuacji czułem się bezsilny.
<Alexandro?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz